خیلی ممنون!

1- همان‌طور که می‌دانید اصولا اهل سریال‌های تلویزیون، چه تلویزیون خودمان و چه آن‌ور آب نیستم! اما خوب گاهی اوقات کارهایی مثل همین سریال‌های مهران مدیری هست که می‌شود دیدشان و لذت برد. مرد هزار چهره هم تا حالا کار نسبتا خوبی بوده. فعلا ضعف عمده‌اش به نظر من شخصیت پردازی ضعیف، مخصوصا خود شصت چی (مهران مدیری) است. این شخصیتی که اکثر اوقات مظلوم، گوشه‌گیر و تو سری خور است در بعضی دقایق جای خود را به شخص دیگری می‌دهد که مخاطب چندان با او آشنایی ندارد. این ضعف در قسمت چهارم خیلی بیشتر به چشم می‌آید. احتمالا حربه‌ای است فقط برای خنده‌ی بیشتر مخاطب، و الا این بخش‌ها بد جوری تو ذوق می‌زند.

2- من از فردا حداقل به مدت 6 روز نخواهم بود. خوش بگذرد و نوروز مبارک!

…Something bad is happening

داخلی – کافه هنر – حوالی 7 غروب

نتیجه حاصله را اگر بخواهم در چند خط بگویم این بود:

رفتیم با پاشا کافه هنر، سرشار از قرض و قوله

نشستیم روی صندلی، سفارش دادم کافه اوله*

بعد رفتم به تنهایی، در مسیر راه خونه

آخر شب به پیشنهاد پاشا، دیدم لا فا فوله**!

خوب البته راستش را بخواهی این همه‌اش نیست! حدود 3 ساعتی آنجا بودیم، اما خوب ته تهش، این بود. یعنی اگر بچلانی‌اش این می‌ماند…

خارجی - یک راه بیابانی – حوالی نیمه شب

در انتهای مسیر، یک زن. تنها. باد شدیدی می‌وزد. روسری زن در هوا به پرواز درمی‌آید. گیسوان بلندش در هوا به مشغول رقصیدن می‌شوند. سیاه هستند. شاید هم قهوه‌ای سوخته. هر چه که هستند بسیار اغواگر.

در اواسط مسیر، یک کلبه‌ی تک افتاده. در حال سوختن. ناگهان گویی زمان برمی‌گردد. کلبه‌ی در حال سوختن به حالت عادی باز می‌گردد. در کلبه باز می‌شود. پیرمرد کسی نیست جز پیرمرد خنزر پنزری***.

نمای بسته از دست زن. چمدان از دست زن رها می‌شود.

نمای بسته از دهان پیرمرد خنزر پنزری. دهانش را باز می‌کند. ردیف دندان‌های کرم خورده آشکار می‌شوند. ناگهان دندان‌ها به بیرون پرتاب می‌شوند. مصنوعی هستند.

نمای بسته از انگشت سبابه پیرمرد. اطراف ناخن ها پوست پوست هستند. دستش را بالا می‌آورد تا پوست ها را بکند. دندان ندارد. هر چه مانده لثه است و بس. تلاش می‌کند. نمی‌شود. چند بار امتحان می‌کند اما…صدای وز وز شدید زنبور…

آن سر مسیر در انتها، مردی روی کنده درختی نشسته، می‌خواند:

* Café au lait

** Le Feu follet

*** نه تنها به وضوح کپی محض است بلکه خیلی مسخره هم هست. اما خوب آخرش که چه؟ همین که هست!